آیا یونیتی واقعا ارزش ادامه داشت؟


به تازگی یعنی حدودا دو روز پیش خبر خاتمه دادن توسعه برنامه محیط میزکار یونیتی، از طرف تیم توسعه اوبونتو اعلام شد و خب از اونجایی که اوبونتو از اون توزیع‌های خوب و کامل لینوکس هست و بسیار هم محبوب و کاربردی هست، خیلی داغ شد.

مباحثی که در این پست بیان میشه، بیشتر بیان نظر شخصی بنده بوده و قصد ناراحتی طرفداران و کاربران هیچ برنامه‌ای رو ندارم

این سوال که آیا پروژه یونیتی واقعا ارزش ادامه داشت رو میشه از چندین وجه بررسی کرد و شاخصه‌های مختلفی داره که قصد دارم به صورت زیر این شاخص‌ها رو معرفی و بررسی کنم:

محبوبیت

یکی از مهمترین مسائلی که در موفقیت یک برنامه تاثیر داره، و نشان دهنده کاربرد موضوع هست، محبوبیت محصول نزد دیگران هست. به عنوان مثال کدوم توزیع دیگه‌ای وجود داره که از یونیتی برای پروژه خودش استفاده کرده به جز شروع کننده این پروژه، اوبونتو. بله، توزیع‌های نزدیک به آرچ و خود آرچ و غیره هم هستن که برای تفریح و بالا بردن امکانات و غیره، اقدام به کامپایلش کردن ولی بنده به شخصه جایی جز اوبونتو پیشفرض جای دیگه‌ای کمتر دیدم استفاده بشه

امکانات پیشفرض

بنده محیط‌های میزکار مختلفی رو امتحان کردم و بعد از مدتی که دوباره وارد اوبونتو شدم به یکباره متعجب شدم که این میزکار حال به هر دلیلی که اسمش رو میذارین، به خاطر سبکی یا هر چیزی، امکانات پیشفرض به نسبت کمتری داره که از شاخص‌ترین اونها میشه به Gnome Tweak tools اشاره کرد. یعنی شما توی مرکز کنترل خود یونیتی کار خاصی برای دسکتاپ نمی‌تونی بکنی و باید برای کارهای پیشرفته‌تر برید و یه ابزار دیگه نصب کنین. اینجا یک سری افراد هستن که میگن:‌ خب این طراحی به خاطر جامعه هدف این دسکتاپ که کاربرای ساده و تازه ‌کار هست انجام شده. اینجا باید بگم که این یک نقصان در طراحی هست که کاربر تازه کار رو گیج می کنه و نیازمند به مطالعه و جستجوی خارج از محیط. درصورتی که این چیز ساده توی میزکار گنوم به هیچ وجه دیده نمیشه.

unity ubuntu DE icon

از موارد خوب

یک موردی از میزکار یونیتی که به نظرم جالب بود قابلیتی بود که به میزکار این امکان رو میداد تا در حالت Maximize، دکمه های close, Minimize و غیره به انتها علیه Task bar رفته و حداکثر استفاده رو از صفحه بشه برد که چنین حالتی به صورت پیشفرض بنده روی میزکار گنوم ندیدم و کاربرد بسیار خوبی هم داره. این از اون مواردی بود که به ارزش این پروژه و کاربردش اضافه می کنه اما چه کنیم که محدود هستن.

نتیجه‌گیری

به هر صورت موارد قابل بیان و فنی بسیار هست و دانش بنده هم در حدودای چنین است که عرض کردم و از دیدگاه یک کاربر محصولات متن‌باز به این نتیجه رسیدم که یونیتی با این محبوبیت کم و طراحی ضعیف از منظر کاربرد، تنها هزینه‌بر و فرسایشی ادامه پیدا می‌کرد و این تصمیم شرکت کنونیکال نشان‌دهنده حرفه‌ای بودن این افراد است تا بتونیم با تمرکز برای یک میزکار فوق‌العاده و توسعه هر چه بهتر اون، دنیای آزاد بهتری رو تجربه کنیم.



هنوز نظری ثبت نشد

شما امروز

امکان نظردهی بسته شد